دو غزل انتخاباتي از ابولقاسم حالت، چاپ شده در هفته­نامه توفيق در سال هاي 39 و 43 با امضاي "خروس لاري". در هر حال به نظر مي رسه انتخابات در ايران به جاي اينكه موهبتي باشه معضلي شده عجيب و پيچيده همچون كلاف كامواي ننه بزرگمان و اين رشته سر دراز دارد.

"دعايت ميكنم"

از براي راي هي مدح و ثنايت مي­كنم

راي چون دادي به من ديگر رهايت مي كنم

با سجل مرده­هايت چون مرا كردي وكيل

مي­خرم خرما و خير مرده­هايت مي­كنم

جمعي از چاقوكشان هم حامي من بوده­اند

وقت اگر كردم بدان­ها آشنايت مي­كنم

تا نپنداري وكالت خودپسندم كرده است

گر مرا مهمان كني، سر در سرايت مي­كنم

چون تو بهرم جسته­اي اين پيشه­ي پر سود را

پول مي­گيرم از اين راه و دعايت مي­كنم

چون براي خاطر من پاره كردي كفش خويش

گيوه­ي ايام فقرم را به پايت مي­كنم

داده­اي يك راي و داري در عوض صد انتظار

من تعجب راستي از اشتهايت مي­كنم

دردها داري كه از درمان آن ها عاجزم

ليك گاهي سرقت از پول دوايت مي­كنم

تا تورا مسكين نسازم خود نخواهم شد غني

زين جهت بايد ببخشي گر گدايت مي­كنم

هيچ نشناسم تو را تا انتخابات دگر

دور ديگر چون رسد، از نو صدايت مي­كنم

توفيق-10/6/39

"شناگر قابل"

گر من آيم به سر كار، ندا خواهم كرد

كه بسي خدمت شايان به شما خواهم كرد

مملكت را چو گلستان برين خواهم ساخت

زنده باشيد و ببينيد چه­ها خواهم كرد

خون خود در ره خدمت به شما خواهم ريخت

سر ناقابل خود نيز فدا خواهم كرد

وعده دادند از اين پيش و نكردند وفا

ليك من گر بدهم وعده وفا خواهم كرد

پايه­ي خود به سركار چو محكم كردم

خدمت اول به عموم رفقا خواهم كرد

هريكي را سمت و شغل كلان خواهم داد

همه را زين جهت از خويش رضا خواهم كرد

خوان رنگين ز براي همه خواهم گسترد

سوريان را به سر سفره صدا خواهم كرد

گربه­ها را به طريقي زميان خواهم برد

موش­ها را سوي انبار رها خواهم كرد

عده­اي نيز ز اعمالم اگر بد گويند

هريكي را طرفي پرت و پلا خواهم كرد

نيستم فكر شنا، چونكه نمي­يابم آب

آب چون يافتم البته شنا خواهم كرد

توفيق- 14/3/43

لینک از وبلـاگ قصه زمستانی